VINEX

Een “saaie, eenvormige wijk, gebouwd na 1990”. Zo definieert De Dikke van Dale het begrip Vinex-wijk.
Leidsche Rijn is zo’n wijk. Sterker nog: het is de grootste Vinex-wijk van Nederland. Met het grootste aantal ‘saaie, eenvormige’ huizen.
Een op zichzelf staand stadsdeel waar ‘saaie, eenvormige’ mensen wonen. Met zo’n honderdduizend bij elkaar straks, is de verwachting. 


Hilde Werner is één van die mensen. In 2009 verhuisde ze met haar man vanuit de levendige, Utrechtse wijk Lombok naar ‘de andere kant van de Gele Brug’.
Het was even wennen daar. In de modder, ingeklemd tussen bouwputten en weilanden, met een slechte verbinding naar de binnenstad en één supermarkt op fietsafstand.
Maar Hilde genoot ook van de ruimte die ze ineens had. Van het Maximapark om de hoek. En van het contact met de andere, nieuwe bewoners. Ze kregen twee kinderen. Vinex-kinderen dus. Kinderen die voor het huis spelen met leeftijdsgenootjes, zonder gestoord te worden door stromen verkeer.
Die op warme zomerdagen eindeloos rondzwemmen in de sloot achter het huis. Kinderen die de ruimte die ooit op papier is bedacht, op hun eigen manier invullen, en die zo de Vinex-wijk tot leven brengen. Net als al die tienduizenden andere, nieuwe (en oudere) bewoners van Leidsche Rijn.
Met haar fotoserie VINEX, die ze maakte in het kader van de viering ‘20 jaar Leidsche Rijn’, wil Hilde laten zien hóe ze dat doen.
Hoe de bewoners van Leidsche Rijn de splinternieuwe plaatsen, parken, pleinen, perken en plassen invulling geven als ontmoetingsplek, ontspanningsruimte, sportief podium en vooral: als thuis. Op hun eigen, -helemaal niet zo saaie en eenvormige- manier. 


Van 5 oktober tot en met 30 november 2018 zal VINEX te zien zijn in Castellum Hoge Woerd.

Deze serie had niet kunnen ontstaan zonder medewerking van de gemeente Utrecht, 20 Jaar Leidsche Rijn, Utrecht Natuurlijk, Carolien Dircken, en
iedereen die voor mij wilde poseren en verhalen over de wijk wilde vertellen, ook als ze niet in de uiteindelijke serie terecht zijn gekomen, dank!